Translate

Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

Έλενα Τουμαζή-Ρεμπελίνα





ΕΛΕΝΑ ΤΟΥΜΑΖΗ- ΡΕΜΠΕΛΙΝΑ
ελενα
         τουμαζή
              ρεμπελίνα
                      
ΕΛΕΝΑ ΤΟΥΜΑΖΗ-ΡΕΜΠΕΛΙΝΑ

Να σπαρταράς
σαν ψάρι μες στα δίχτυα
Να σπαρταράς
Έξω από το νερό 
Να σπαρταράς

Μεγάλο άγριο ψάρι
Που το σέρνουν δεμένο απ' την ουρά
Ζωντανό και λαβωμένο στη στεριά
Και το αποτελειώνουν
Αη Γιώργηδες και ήρωες της στιγμής
Κτυπώντας αλύπητα
Ηδονικά
Με ξύλινο δοκάρι
Υπό τις ιαχές και τα χειροκροτήματα των λουομένων
Που δεν πρόλαβε -θηρίο- να τους βλάψει
Κι ύστερα τρόπαιο ακριβό στην αγορά
Και εκλεκτός μεζές
Σε δείπνα πολιτισμού
Πιό θηριώδη απ' των θηρίων

Χωρίς έναν ανάμεσό τους ψαρά
Με θεϊκά αυτιά
Που ξαναρίχνει στ' ανοιχτά
Άγγιγμα παραμυθιού
Ξαναφέρνει σε εαυτό
Σώμα αρχαίο

Και μιλιά











(από την ποιητική συλλογή
"Έρχου"- Εκδόσεις αφή 2011 )

Κυριακή 29 Μαΐου 2016

ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ


ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ
ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ
ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ
ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ


Ηλέκτρα

Έτσι ακριβώς σε σκέφτομαι: κα   τα   κε   ρμα   τι   σμέ   νη.
Δεκάδες φωτογραφικά καρέ που πριν ξαπλώσω τ’ αραδιάζω ευλαβικά στο 
         μ
                α
                         ξ
                                 ι
                                         λα
                                                    ρι

Εδώ ακουμπώ το χέρι σου, δίπλα το χρώμα των
ματιών σου, κάτω απ’ το στόμα μου τα χείλη σου
και στην κορφή —κο   μ   μά   τι   α— την κοιλιά σου. 

Για μυρωδιά, καμιά φορά, γδέρνω ένα πορτοκάλι.
Γυ  ρί  ζω   το   κο  ρμί   μου


α   νά   σκε  λα,

στάζω ξινό χυμό στα μάτια και —σαν   Η   λέ   κτρα   στο   Ά  ργος   που   αν   θεί— 
                      θρηνώ κι αποκοιμιέμαι.




Δευτέρα 25 Απριλίου 2016

SYLVIA PLATH



SYLVIA PLATH      SYLVIA PLATH
            SYLVIA
PLATH               SYLVIA PLATH
      




Η ΛΑΙΔΗ ΛΑΖΑΡΟΣ
H ΛΑΙΔΗ ΛΑΖΑΡΟΣ


Το έκανα ξανά.
Κάθε δέκα χρόνια μια φορά
Το καταφέρνω -

Κάτι σαν περιφερόμενο θαύμα, το δέρμα μου
Φωτεινό όπως αμπαζούρ των ναζί,
Το δεξί μου πόδι                         

Ένα πρες παπιέ,
Το πρόσωπό μου άμορφο, λεπτό
Εβραϊκό λινό.

Ξετύλιξε τη γάζα
Ω εχθρέ μου.
Προξενώ τον τρόμο;  -

Η μύτη, οι κόγχες των ματιών, η πλήρης σειρά των δοντιών;
Η στυφή αναπνοή
Σε μια μέρα θα χαθεί.

Γρήγορα, γρήγορα η σάρκα
Η φαγωμένη από του τάφου τη σπηλιά
Θα είναι πάνω μου μια χαρά

Κι εγώ μια χαμογελαστή γυναίκα.
Είμαι μονάχα τριάντα χρονών.
Κι όπως η γάτα έχω να πεθάνω εννιά φορές
.
Αυτή είναι η νούμερο «Τρία».
Τι ανοησία
Να εκμηδενίζεις κάθε δεκαετία.

                                             Πόσα εκατομμύρια κλωστές.
                                             Το πλήθος μασουλώντας φιστίκια
                                             Στριμώχνεται να τους δει

                                             Να με ξετυλίγουν χέρια πόδια -
                                             Το μεγάλο στριπτίζ

Κυρίες και κύριοι

Ιδού τα χέρια μου
Ιδού τα γόνατά μου.
Μπορεί να είμαι κόκαλο και πετσί,

Κι όμως είμαι η ίδια κι απαράλλαχτη γυναίκα.
Την πρώτη φορά που συνέβη ήμουν στα δέκα
Ήταν ατύχημα.

Τη δεύτερη φορά είχα σκοπό
Να κρατήσει και να μην γυρίσω πίσω.

Λικνιζόμουν κλειστή

Καθώς κοχύλι.
Έπρεπε να με φωνάξουν και να με ξαναφωνάξουν
Και να μαζέψουν από πάνω μου τα σκουλήκια σαν

 λιπαρά μαργαριτάρια.



                          Το να πεθαίνεις είναι μια τέχνη, όπως κάθε τι.
                          Το κάνω εξαιρετικά καλά.
   
                          Το κάνω έτσι που να μοιάζει κόλαση.
                          Το κάνω έτσι που να μοιάζει αληθινό.
                           Μπορείτε να πείτε πως διαθέτω κλίση σ αυτό.




Είναι αρκετά εύκολο να το κάνω σ ένα κελί.
Είναι αρκετά εύκολο να το κάνω και να μείνω εκεί.
Είναι η θεατρική

Επιστροφή  μέρα μεσημέρι
Στα ίδια μέρη, στο ίδιο πρόσωπο, στην ίδια βάρβαρη
Εύθυμη κραυγή:

«Θαύμα»
Που μου δίνει τη χαριστική βολή.

Κοστίζει κάτι παραπάνω

Για να κοιτάξετε τις ουλές μου, κοστίζει κάτι παραπάνω
Για ν ακούσετε την καρδιά μου
-πράγματι χτυπάει.

Κοστίζει κάτι παραπάνω, κάτι πολύ παραπάνω
Για μια λέξη ή ένα άγγιγμα
Ή για λίγο αίμα,

Η ένα  κομμάτι απ τα μαλλιά μου
ή τα ρούχα μου.
Λοιπόν, λοιπόν, χερ Ντόκτορ.
Λοιπόν, χερ εχθρέ.

Είμαι το έργο σου,
Είμαι το τιμαλφές σου,
Ένα μωρό σκέτο χρυσάφι

                               Που αναλύεται σε μια στριγκλιά.
                               Στριφογυρίζω και παίρνω φωτιά.
                               Μη νομίζεις πως υποτιμώ το μέγα ενδιαφέρον σου.

            


στάχτη στάχτη
Σκαλίζεις κι αναδεύεις.
Σάρκα, κόκαλα, τίποτε δεν υπάρχει εκεί  -

Μια πλάκα σαπούνι,
Μια βέρα,
Ένα σφράγισμα χρυσό.



χερ Ύψιστε, χερ Εωσφόρε
Προσοχή
Προσοχή

                                                                   
                                                    Από τη στάχτη βγαίνω
                                                    Με πορφυρά μαλλιά 
                                                    Τ' αντράκια τα μασάω
                                                    τα κάνω μια χαψιά.

                                       





Μετάφραση Κλεοπάτρα Λυμπέρη
πρώτη δημοσίευση στο poeticanet

Σάββατο 26 Μαρτίου 2016

Christian Boltanski - Chance


Christian Boltanski ChanceChance Christian Boltanski

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

Θάνος Γώγος/Γλασκώβη

         ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ
         ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ
  ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ            ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ
         ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ  ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ
         ΘΑΝΟΣ ΓΩΓΟΣ
                            ΓΛΑΣΚΩΒΗ
                                      ΓΛΑΣΚΩΒΗ
             ΓΛΑΣΚΩΒΗ
                                   ΓΛΑΣΚΩΒΗ
                         ΓΛΑΣΚΩΒΗ





 Δεσποινίς
 εντέλει
 \
 Οφείλουμε 
 να είμαστε
 Σίγουροι

 Σίγουροι
 όπως
 η καταστροφή





                                                             
                                                  

Δεσποινίς

Οφείλουμε να είμαστε γρήγοροι, γρήγοροι όπως η καταστροφή -σε κάθε ολοκλήρωση- ενός κόσμου από φύλα, ενός κόσμου πράσινου ή κυανού





Παραδοχή... Παραδοχή! Παρασύρθηκα. Ενός φιλιού μύρια κακά έπονται. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση σταματά να είναι σύμπτωση. Είναι γεγονός! Είμαι δυσανεκτικός στις γυναίκες 

                                                       Παραποιώ το είναι
Μελοποιώ τη σιωπή προσδοκώντας
Έχω άραγε παραστιτικό πλάσμα που αγαπά  μέσα μου;  
                         
                                           

 


Από το βιβλίο Γλασκώβη
(Εκδόσεις Θράκα, 2014)

          

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016

LA FOLIE Θάνος Σταθόπουλος




LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE
LA FOLIE










Eντέλει, καθένας έχει τον κύκλο του, αντί να σπάει τον κύκλο του.
      ΘΑΝΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ






Από το βιβλίο LA FOLIE/Εκδόσεις Ίκαρος 2015

LA FOLIE / Θάνος Σταθόπουλος

                         LA FOLIE
        LA FOLIE             ΘΑΝΟΣ    STATHOPOULOS    
           LA FOLIE                 ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ    LA  FOLIE                                                                             THANOS
                LA FOLIE                                   LA FOLIE
                     LA FOLIE          LA FOLIE














δεν χωρούσε πια πουθενά. μόλις έφευγε, ήθελε να γυρίσει, μόλις έφθανε ήθελε να φύγει, μόλις καθόταν, ήθελε να σηκωθεί. μόνον όταν έμπαινε μέσα δεν ήθελε να βγει. μόνον εκεί χωρούσε, μόνον εκεί ήθελε να μείνει, μέσα στον αιώνα τον άπαντα 


/δεν χωρούσε πια πουθενά. μόλις έφευγε, ήθελε να γυρίσει, μόλις έφθανε ήθελε να φύγει, μόλις καθόταν, ήθελε να σηκωθεί. μόνον όταν έμπαινε μέσα δεν ήθελε να βγει. μόνον εκεί χωρούσε, μόνον εκεί ήθελε να μείνει, μέσα στον αιώνα τον άπαντα 

δεν χωρούσε πια πουθενά. μόλις έφευγε, ήθελε να γυρίσει, μόλις έφθανε ήθελε να φύγει, μόλις καθόταν, ήθελε να σηκωθεί. μόνον όταν έμπαινε μέσα δεν ήθελε να βγει. μόνον εκεί χωρούσε, μόνον εκεί ήθελε να μείνει, μέσα στον αιώνα τον άπαντα 




Από το βιβλίο La folie (Eκδόσεις Ίκαρος 2015)