Gabriel Rosenstock

      GABRIEL ROSENSTOCK     GABRIEL ROSENSTOCK

      GABRIEL ROSENSTOCK     GABRIEL ROSENSTOCK    

GABRIEL ROSENSTOCK GABRIEL ROSENSTOCK

    GABRIEL ROSENSTOCK                   GABRIEL ROSENSTOCK

        GABRIEL ROSENSTOCK    GABRIEL ROSENSTOCK

 

                    

                                

         GABRIEL ROSENSTOCK

         ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ

  

                         Το ίχνος του ψαριού σ' ένα ποτάμι

                         Το ίχνος του πουλιού πάνω στο δέντρο

                         Το ίχνος του ανδρός σε μια γυναίκα

                   -   Τα τρία πιο παροδικά πράγματα

                            (Ιρλανδέζικος μπελάς)

            Η ζάχαρη εξαφανίζεται στο νερό

            Η  ζάχαρη είναι κάτι που διαλύεται.

            Το νερό είναι διαλύτης.

            Θέλησα να διαλυθώ μέσα σου

            Αλλά ακόμη είμαι εδώ.

            Στερεός, κρυσταλλικός. Λευκός.

            Αδιάλυτος.

            Πού δεν πήγε καλά το πείραμα;

            Είμαστε τόσο ευφυείς για να το πιάσουμε από την αρχή;

            Καθώς στραγγίζω μέσα σου τον εαυτό μου

            Θα γεννηθεί τόση  κάψα

            Που θα κρυσταλλώσω εντός σου :

            Κρύσταλλο πάνω στο κρύσταλλο

            Παίρνοντας μορφή μέσα σου

            Παλινδρομώντας μέσα σου

            Εδώ κι εκεί, εκεί κι εδώ

            Σαν λιακάδα ανάμεσα σε νεροποντές, ώσπου

            Η ίδια η ουσία μου ν’ αποσταχθεί.

            (μετάφραση: Κλεοπάτρα Λυμπέρη)

O Γκαμπριέλ Ρόζενστοκ(1949) γεννήθηκε στην Ιρλανδία. Είναι ποιητής, μυθιστοριογράφος

και θεατρικός συγγραφέας. Έχει γράψει και μεταφράσει, πάνω από 170 βιβλία, κυρίως

στα Ιρλανδικά, αλλά και στα αγγλικά.

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ / Ονειρευόμουν τις σημασίες

                Πόσο διαρκεί η στιγμή;

Παύλος Σιλεντάριος

ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΛΕΝΤΑΡΙΟΣ

252

Πέτα, χαριτωμένη, όλα τα ρούχα,
κισσός τα μέλη να δεθούν γυμνά με μέλη.
Δέρμα με δέρμα - και ενδιαμέσως τίποτα.
Και πέπλο λεπτεπίλεπτο, για μένα
θα ήταν τείχος Βαβυλώνιο,
- είμαστε για εκπορθήσεις, τώρα;
Τα στήθη να σκεπάσει στήθος, το στόμα
στόμα - και τα υπόλοιπα η σιωπή,
είμαστε γι' αθυροστομίες, τώρα;
 







Παύλος Σιλεντάριος (6ος αιώνας) : αυλικός του Ιουστινιανού  (Εκτός από τις
τις χριστιανικές υμνωδίες και τις παραγγελίες του αυτοκράτορα, έγραφε 
ερωτικά επιγράμματα, μια εποχή που η επίσημη χριστιανική εκκλησία
θεωρούσε άσεμνη και ανάρμοστη την όποια αναφορά στην ερωτική ζωή)

Le dur desir de durer

Le dur desir de durer

(η σταθερή επιθυμία της διάρκειας)

Eν δύο, εν δυό, βαδίζω πάνω στη λέξη διάρκεια. Η διάρ-

κεια είναι κάτι άλλο από τη λέξη διάρκεια. Η διάρκεια

είναι ιλιγγιώδης. Σαν το μηδέν ιλιγγιώδης. Τόνος του μη-

δενός και ρυθμός. Η διάρκεια διαρκώς πεινάει. Τρώει τα

κόκκαλα του χρόνου. Κρατάει όλο το αλφάβητο στην κοι-

λιά της. Ακόμα κι ο θάνατος τη φοβάται. Tα βιβλία κατά-

τροπώνουν τον θάνατο, έχει γράψει ο Τ.Σ.Ε. Τα βιβλία

τρώνε τα κόκαλα του χρόνου. (Για να πούμε του στραβού

το δίκιο, η αθανασία δεν πρέπει να ’ναι υπόθεση για λί-

γους· πάντα υπάρχει κάτι – μια πράξη, μια συμπεριφορά,

ένα σχέδιο – που αξίζει να περισωθεί, ν’ αθανατιστεί· ίσως

αυτό ακριβώς που δεν έχει πρόθεση να θαυμαστεί. Ενώ η

φράση, Το βασικό κίνητρο του  καλλιτέχνη είναι η σταθερή

επιθυμία της διάρκειας, ποδηλατεί προς βέβαιη λακκούβα).

 Άλλα ας μην πω για το κενό.

  

από τη "Μουσική των σφαιρών"

.   

                      .... Να φορέσω τον κλέφτη μάτι που

                    με σύλησε; Αχ μάτι μάτι μου

                - κλέφτες ματιών είμαστε

    γι' αυτό λυπημένοι

.............

                 Κλεοπάτρα Λυμπέρη

                                (από τη Μουσική των σφαιρών)

Ευτυχία Παναγιώτου - Το κεφάλι μου σύμπαν ολόκληρο

ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ


Το κεφάλι μου σύμπαν ολόκληρο
μου αρέσει να κοιτώ τις σκέψεις μου
σαν χάνονται στο διάστημα ορφανές και
ξαναβρίσκονται στο στόμα άλλων,
τις κινήσεις σαν μιμούνται αγριανθρώπων και
επιστρέφουν σε μένα ξένες.
ωραίες σαν το κεφάλι μου – εκσφενδονίζεται
συνένοχο.
   
               Μέγας κηπουρος, 2007, Κοινωνία των (Δε)κάτων

                                   ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

  Το κεφάλι μου              σύμπαν                     ολόκληρο
             μου               αρέσει να κοιτώ        τις σκέψεις μου

σαν              χάνονται  στο     διάστημα ορφανές               και

            ξαναβρίσκονται               στο στόμα άλλων,
      τις κινήσεις            σαν            μιμούνται αγριανθρώπων και
          επιστρέφουν σε μένα                      ξένες.
          ωραίες σαν            το κεφάλι μου – εκσφενδονίζεται
           συνένοχο.